براي ايران محدوديت در زمينه بنزين مانند يك شوخي است.
چاپ مطلب
24 تير ماه 1389 خانم يلنا سوپونينا خبر نگار روزنامه «ورميا نووستي» در تاريخ 15 جولاي 2010، با وزير نفت ايران مصاحبه اي انجام داد كه مشروح مصاحبه اين ديدار بشرح زير است : شركتهاي روسي قصد دارند صرف نظر از تشديد تحريمهاي بين المللي عليه ايران، همكاريهاي خود را با اين كشور توسعه دهند. ديروز در مسكو سرگئي شماتكو وزير انرژي روسيه و مسعود مير كاظمي وزير نفت ايران برنامه تعامل در بخش نفت و گاز را امضا كرده و آن را «نقشه راه» همكاري ناميدند. در اين سند امكان تأسيس بانك مشترك براي تأمين مالي طرحها، بورس مواد خام و توسعه ميادين نفتي آيندهدار پيشبيني شده است. آقاي مسعود مير كاظمي در اين مصاحبه جزئيات بيشتر اين توافقات را تشريح كرد. چنين برنامههايي در زمينه انرژي اتمي و نيروي برق نيز تهيه ميشوند سئوال: آيا امضاي «نقشه راه» در زمينه همكاري نفتي و گازي بين روسيه و ايران بدان معناست كه تحريمهاي جديد بر روابط بين دو كشورمان اثر نميگذارد؟ پاسخ: مگر شما فكر ميكنيد كه تحريمها تأثيرگذار است؟ سئوال: بالاخره بايد تأثيري داشته باشد زيرا شامل حال تأمين مالي و بخش بانكي است. مگر اينطور نيست؟ پاسخ: 31 سال است كه تحريمها عليه ايران اعمال ميشود (منظور، تحريمهاي يكجانبه آمريكايي است كه بلافاصله بعد از پيروزي انقلاب اسلامي معرفي شده بود –روزنامه «ورميا نووستي»). آن تحريمها نيز شامل حال اقتصاد و امور مالي بود. ولي دولت هاي سلطهگر به اهداف خود نرسيدند. ممكن است اين تحريمها باعث خساراتي شده باشد ولي استقلال ارزش به مراتب بيشتري دارد. موفقيتهاي اقتصادي ما نيز بسيار گويا است. سئوال: به عنوان نمونه تأثير تحريمها ميتوان به خروج شركت روسي «لوكويل» از ميدان نفتي ايراني «اناران» اشاره كرد. اين خروج به خاطر تحريمها صورت گرفت؟ پاسخ: شركت مذكور در انجام عمليات اجرايي تأخير داشت و به همين علت ما در سال جاري لوكويل را از شركت در اين پروژه بركنار كرديم. ولي براي ما اهميتي ندارد كه بعضي شركتها در كشورمان حضور داشته باشند يا خير. ما طي 31 سال اخير عمدتاً خودمان اقتصاد خود را توسعه ميداديم. امروزه ميتوانيم 4.2 ميليون بشكه نفت در روز توليد كنيم. همچنين ميتوانيم هر روز 600 ميليون متر مكعب گاز استخراج كنيم. ما بدون كارشناسان و مستشاران خارجي به اين هدف دست يافتيم. شركتهاي خارجي كه در خاك ايران كار ميكنند، به عنوان سرمايهگذاران لازم هستند. لذا رهبراني كه مانع از حضور شركتهاي خود در پروژههاي نفتي و گازي ايران ميشوند، آنها را از بهره و سود مالي محروم ميكنند. سئوال: در اين صورت چرا شركت «گازپروم نفت» كه مايل است به جاي لوكويل در ميدان «اناران» كار كند، براي ايران لازم است؟ پاسخ: يكي از علل اظهار تمايل شركت «گازپروم نفت» به اين كار، آن است كه اين ميدان مشترك با كشور همسايه عراق است. ولي شما بايد بدانيد كه شركتهاي ما هم اكنون در اين ميدان فعاليت ميكنند. ايران، از نظر فناوريها، ذخاير عظيم نفت و گاز و ذخاير ارزي، دولت نيرومندي است. ما خودمان در بعضي كشورهاي سرمايه گذاري ميكنيم. لذا بايد حسابگرانه با ايران برخورد كرد. سئوال: آيا امكان شركت مشترك ايران و روسيه در توسعه ميادين نفتي و گازي كشور همسايه عراق بررسي ميشود؟ پاسخ: ما امروز در مسكو توافق كرده ايم كه شركتهاي دو كشور با هم در بخش انرژي كشورهاي ثالث فعاليت كنند. عراق يا كشور هاي ديگر ميتوانند اين «كشور ثالث» باشند. ما و روسيه براي اين كار امكانات مالي و فناوريهاي لازم داريم. اين امر در «نقشه راهي» كه ما امضا كرديم. درج شده است. سئوال: حالا كه شما پول داريد، آيا تصميم گرفتيد در روسيه سرمايهگذاري نمايد؟ پاسخ: اگر طرحهايي به ما پيشنهاد شود، ما آنها را مطالعه خواهيم كرد. سئوال: شركت لوكويل در سال جاري صدور محصولات نفتي و از جمله بنزين به ايران را قطع كرد. آيا اين امر بر وضعيت كشورتان اثر گذاشت؟ پاسخ: اين محدوديتها در زمينه بنزين براي ايران شبيه به يك شوخي است. كشورمان از سابقه بيش از 100 سالهاي در زمينه صنعت نفت برخوردار است. ما تا 3-2 سال ديگر 170 ميليون ليتر بنزين در روز توليد خواهيم كرد. اين پروژهها مدتهاست كه در دست طراحي هستند. اكنون روزي 44.5 ميليون ليتر توليد ميكنيم (مصرف بنزين در ايران تقريباً به ميزان 20 ميليون ليتر در روز بيشتر است –روزنامه «ورميا نووستي»). ما ميتوانيم در كارخانههاي صنعت پتروشيمي خود 20 ميليون ليتر ديگر توليد كنيم ولي اين كار فعلاً لازم نيست. در هر حال، ميتوانيم صنعت پتروشيمي خود را به توليد بنزين مشغول بكنيم. ما به صورت آزمايشي طي يك هفته در كارخانههاي پتروشيمي بنزين توليد كرديم. ولي فعلاً نميخواهيم كه خللي در چرخه عادي پتروشيمي ما ايجاد شود. در مجموع، امروزه نميتوان تجارت را كه بر اصول آزادي استوار است، محدود كرد. سئوال: ارزيابي جنابعالي از رقتار شركت لوكويل چيست؟ آيا اين امر بر دورنماي فعاليت اين شركت در ايران اثر خواهد گذاشت؟ پاسخ: آنها طبق قرارداد تعهداتي قبول كردند ولي اجرا نكردند و حالا يك شركت ايراني اين كار را بر عهده خود گرفته است. اگر ما محتواي قرارداد خود را هماهنگ كنيم، به روال سابق همكاري خواهيم كرد. دولت ايران اوضاع را كنترل ميكند و هيچ اختلاف نظري بين شركتهاي مختلف بر سر اين ميدان بروز نخواهد كرد. ولي در مجموع، شركاي ما نبايد فراموش كنند كه ايران از منابع زيادي برخوردار است و در تأمين امنيت انتقال نفت نقش مهمي بازي ميكند. اگر يكي از شركتها عليه ايران اقدام كند، ما مجبور خواهيم شد اين واقعيت را در نظر بگيريم. اين شركت در ليست سياه گنجانده شده و بيش از اين در كشورمان كار نخواهد كرد. سئوال: ارزيابي جنابعالي از فعاليت شركت «گازپروم» در زمينه توسعه ميدان گازي ايراني چيست؟ پاسخ: گازپروم بايد اول كار خود را شروع كند تا ما بتوانيم آن را ارزيابي كنيم. اين يك شركت معتبر است كه در روسيه و كشورهاي ديگر خوب كار ميكند و ميتواند با شركتهاي ايراني كه از فناوريهاي خوبي برخوردارند، همكاري داشته باشد. سئوال: ايران عضو سازمان اوپك است. در حال حاضر قيمت نفت اوپك كمي بيش از 70 دلار بابت يك بشكه است. اوپك فعلاً از كاهش توليد براي افزايش قيمتهاي خودداري ميكند. آيا تهران با اين سياست موافق است؟ پاسخ: اگر در سراسر جهان تقاضا افت كند، مكانيزمهاي معيني بايد به كار گرفته شوند. الآن ما شاهد كاهش تقاضا هستيم. متأسفانه كسي به اين مسايل رسيدگي نميكند. كسي تحقيق نميكند كه چرا اين افت اقتصادي رخ داده و ريشههاي آن كجاست؟ چه كسي مبتكر آن بود، چه كسي مسئوليت دارد و چرا همه ملتهاي جهاني بايد به اين خاطر ضرر كنند؟ چه ضمانتي وجود دارد كه اين وضع تكرار نشود؟ در هر حال، اوپك بايد در صحنه بين المللي خود را به صورت نيرومند نشان دهد.
