چاپ مطلب
21 خرداد ماه 1389 پايگاه اطلاع رساني «بنياد فرهنگ راهبردي»، 4 ژوئن 2010، در مقاله اي به قلم يلنا پوستوويتوا در مورد فعاليت هاي هسته اي رژيم صهيونيستي به نقل از روزنامه «گارديان» چاپ بريتانيا مي نويسد : اين روزنامه اسنادي را منتشر كرد كه دولت آفريقاي جنوبي مدتي قبل علني كرده بود. از اين اسناد بر ميآيد كه اسراييل سي سال پيش با آفريقاي جنوبي مذاكراتي درباره فروش سلاح هاي هستهاي به اين كشور اجرا كرده بود. انتشار اين اسناد باعث شد كه مسأله مهمي كه قبلاً مسكوت مانده بود ، در دستور روز سياست خاور ميانه گنجانده شود. به عبارت ديگر، اكنون ما نه تنها با «فعاليت هستهاي ايران» بلكه با «پرونده هستهاي اسراييل» سر و كار خواهيم داشت. نويسنده مقاله افزوده : ساشا پولياكوف-سورانسكي، محقق امريكايي كه روابط بين اسراييل و آفريقاي جنوبي را مورد مطالعه قرار داد، طي پژوهشي تحت عنوان «ائتلاف مسكوت: ائتلاف پنهاني بين اسراييل و رژيم تبعيض نژادي آفريقاي جنوبي» كه جديداً در ايالات متحده از زير چاپ در آمد، اعلام كرد كه در سال 1975 «پيتر ويلم بوتا» وزير دفاع آفريقاي جنوبي از شيمعون پرز وزير دفاع وقت اسراييل خواهش كرده بود كه اسراييل به آفريقاي جنوبي مقداري كلاهكهاي هستهاي بفروشد كه پرز به اين خواهش پاسخ مثبتي داد. افشاگري ديگر ي توسط موردخاي وانونو، محقق هستهاي اسراييلي در سال 1986صورت گرفته است . وانونو كه در كارخانه اتمي «ديمون» كار مي كرد، در گفتگو با خبرنگاران «ساندي تايمز» روند توليد سلاح هاي هستهاي در اين مجتمع صنعتي را به دقت تشريح كرد. وي بيش از 50 عكس از چرخه توليدي هستهاي مركز محرمانه هستهاي اسراييلي «ماهون-2» واقع در صحراي نگو را به روزنامه نگاران ارائه داد. از مجموعه اطلاعاتي كه وانون ارائه نمود، روشن گرديد كه اسراييل تا سال 1986 قريب به 200 خرج هسته اي شده است . همانطور كه بسياري از خوانندگان ما به خاطر دارند، وانونو در ايتاليا بعد از مصاحبه با روزنامهنگاران بريتانيايي توسط مأموران موساد ربوده شد. وي به 18 سال حبس در زندان محكوم شده و چند سال قبل از زندان آزاد شد ولي مانند سابق تحت نظارت شديد پليس زندگي ميكند. ولي كارشناسان آمريكايي افشاگريهاي او را كافي نميدانند تا سازمان ملل و آژانس بينالمللي انرژي اتمي را به جان اسراييل بياندازند. بالاخره اين جن از كوزهاش بيرون پريد. از اسنادي كه پولياكوف-سورانسكي منتشر نموده چنين بر ميآيد كه بوتا و پرز طي ملاقاتي درباره صدور موشكهاي ميانبرد اسراييلي «اريحا» با كلاهكهاي هستهاي، به توافق رسمي رسيدند. به نوشته «گاردين»، مقامات اسراييل سعي كرده بودند از واگذاري اين اسناد محرمانه به محقق آمريكايي ممانعت كنند ولي موفق نشدند. اولين ملاقات وزيران دفاع جمهوري آفريقاي جنوبي و اسراييل به تاريخ 31 مارس 1975 برگزار شد. پرز در آن ملاقات به آفريقاي جنوبي موشكهاي «اريحا» را عرضه كرد كه قادر به حمل كلاهك هستهاي بودند. سرلشگر ريچارد آمسترونگ رئيس ستاد كل ارتش آفريقاي جنوبي در آن مذاكرات حضور داشت. ژنرال طي يادداشت خدمت تأكيد كرده بود كه اين موشك ها تنها در صورت مجهز شدن به كلاهكهاي هستهاي مي توانند مؤثر باشند. روز 4 ژوئن همان سال پرز و بوتا يك بار ديگر در زوريخ با هم ديدار كردند. در آن زمان عمليات فروش موشكها «شاله» نامگذاري شد. پرز به بوتا سه مدل موشك ها با كلاهك متعارف، شيميايي و هسته اي عرضه كرد. طبق اسناد موجود، رياست نيروهاي مسلح رژيم تبعيض نژادي مي خواست از اين موشك ها به عنوان وسيله ارعاب و نيز براي وارد كردن ضربات به كشورهاي همسايه استفاده كند. از اين اسناد معلوم ميشود كه تنها چيزي كه مانع از انعقاد معامله هستهاي در سال 1975 شد، قيمت بالاي موشكها بود كه اسراييل تعيين كرده بود. همچنين لازم بود كه اسحاق رابين نخست وزير وقت اسراييل اين معامله را تأييد كند كه نشانه هاي تأييد اين معامله توسط دولت اسراييل تا كنون كشف نشده است. البته، آفريقاي جنوبي در نهايت امر «اآفرقاي جنوبيً به كمك اسراييل» بمب هستهاي خود را ساخت. در عين حال اسراييل از آفريقاي جنوبي براي سلاح هاي هستهاي خود اورانيوم دريافت ميكرد. جزئيات آن مذاكرات توسط ديتر گرهارد افسر بلندپايه سابق نيروي دريايي آفريقاي جنوبي تأييد شد كه در سال 1983 به اتهام جاسوسي به نفع اتحاد شوروي به زندان افتاد. در گذشته نيز شبهات درباره همكاري هستهاي بين اسراييل و آفريقاي جنوبي وجود داشت ولي دلايل مستند اين همكاري براي اولين بار در اختيار افكار عمومي قرار گرفته است. اين اسناد نشان مي دهدكه اسراييل نه تنها ميخواست به يك رژيم بالقوه متجاوز سلاح هستهاي بدهد بلكه اين واقعيت را روشن كرد كه دولت اسراييل از اين گونه سلاح ها برخوردار است. و اين در حالي است كه مقامات رسمي اسراييل داشتن سلاح هاي كشتار دسته جمعي را نه تأييد ميكنند و نه تكذيب. اين دفعه نيز دفتر شيمعون پرز مطلب منتشر شده در روزنامه «گاردين» را تكذيب كرد و اطلاع داد كه روزنامه بريتانيايي «اطلاعاتي كاملاً نادرست» درج كرده است. در ادامه اين مقاله اضافه شده :اهميت اساسي انتشار اسناد درباره روابط بين اسراييل و آفريقاي جنوبي در زمينه هستهاي اين نيست كه وجود سلاحهاي هستهاي در دست تلاويو را به اثبات رسانده است. همه ميدانند كه اسراييل بمب دارد. ولي انتشار اين اسناد اجازه ميدهد كه مباني بنيادين خط سياسي اسراييل و آمريكا را ارزيابي كنيم. بعضي كشورها بر تبديل كردن منطقه خاور ميانه به منطقه عاري از سلاح هاي هستهاي تأكيد ميكنند. براي اينكه اين هدف حاصل شود، ضروري است كه اسراييل صريحاً داشتن سلاح هاي هستهاي را اعلام كرده و براي امضاي قرارداد عدم اشاعه سلاحهاي هستهاي (NPT) كه براي همه كشورهاي داراي سلاح هاي هستهاي تعهدات متقابل برقرار كرده است، ابراز آمادگي بكند. اگر شعارهاي سياسي دو «متحد خونين» خاور ميانه (اسراييل و آمريكا) را كنار بگذاريم، بايد به اين واقعيت اذعان كنيم كه هر دوي آنها اعتقاد دارند كه اسراييل بايد قدرت هستهاي باقي بماند. آنها تأكيد ميكنند كه به هيچ عنوان نبايد به ايران اجازه داد به قدرت هستهاي تبديل شود. در شرايطي كه تشديد تحريمهاي سازمان ملل عليه تهران در دستور روز قرار گرفته است، برگ ستر آمريكايي نمي تواند دورويي رسواييبار ايالات متحده در زمينه برنامه هستهاي اسراييل را پنهان كند. بنا بر اين، به رسميت شناختن وجود «پرونده هستهاي اسراييل» براي حل و فصل حقيقي مسأله امنيت خاور ميانه دورنماي خوبي ايجاد ميكند.
