براي مافيا فرق نميكند مواد مخدر را براي مسيحيان ببرد يا مسلمانان
چاپ مطلب
15 تير ماه 1389 نادژدا كوركوا خبر نگار روزنامه «نزاويسيمايا گازتا»، مصاحبه اي را با طه طاهري جانشين ستاد مواد مخدر ايران انجام داده كه در ضميمه كورير ديپلماتيك اين روزنامه در تاريخ 21 ژوئن 2010به چاپ رسيده است ؛ مشروح اين گزارش به شرح زير است : بدون حق عفو. در ايران حكم اعدام در انتظار مافياي مواد مخدر است. طه طاهري رئيس نهاد ايراني در زمينه مبارزه با مواد مخدر، در مصاحبه با نادژدا كوركوا به تشريح اصول و عرف عملي مبارزه با قاچاق مواد مخدر در ايران پرداخته است. وي دو سال و نيم است كه رئيس سازمان دولتي كنترل مواد مخدر جمهوري اسلامي ايران است و قبل از آن در نيروي انتظامي از تجربه هنگفت مبارزه با مواد مخدر برخوردار شده بود. آقاي طاهري در رشته مهندسي از دانشگاه فارغ التحصيل شده و در گذشته معاون وزير صنايع ايران بود. در ايران بر خلاف روسيه، معالجه معتادان به مواد مخدر به وسيله متادون كه جايگزين درماني است ، مجاز مي باشد. در ايران عوامل مافياي مواد مخدر با حكم اعدام مواجه ميشوند و در اين كشور فعاليت شبكهاي در جهت مبارزه با مواد مخدر تنظيم شده است. سئوال: آيا ميتوان براي مبارزه با سوداگري مواد مخدر يك نوع واحد اندازهگيري پيدا كرد؟ مردم معمولاً احساس ميكنند كه مبارزه با مواد مخدر هرچه شديدتر باشد، اين مواد بيشتر ميشود. آيا جنابعالي در اين زمينه اطلاعات و دادههاي مثبتي داريد؟ پاسخ: 98% افيون توقيف و ضبط شده در جهان ، نصيب ايران ميشود. تنها در سال 2009 ، 1050 تن ضبط شد. ما در سال 78 نفر از افراد نيروي انتظامي خود را از دست داديم. طبق آمار، حدود 30% مواد مخدر وارد سرزمين ايران ميشود كه ما موفق به كشف و توقيف يك سوم اين مقدار ميشويم. ارقام فعاليت ما از كشورهاي ديگر بالاتر است. مبارزه با مواد مخدر در ايران كار سادهاي نيست. طول مرز ما با افغانستان و پاكستان دو هزار كيلومتر است. مسير ايران، كوتاهترين مسير تا محل سكونت مصرف كنندگان مواد مخدر است. ما در جريان مبارزه 30 ساله با قاچاق مواد مخدر 3700 نفر از اعضاي نيروي انتظامي را از دست داده وحدود 12 هزار نفر معلول شدند. مسير سنتي دوم انتقال مواد مخدر، مسير بالكان است. اگر ايران به مبارزه شديد با اين مواد دست نمي زد، اين كشورها به مراتب آسيب شديدتري متحمل ميشدند. لذا ما نه تنها در راه مصالح جامعه ايراني بلكه براي ملتهاي ديگر و نسل جوان ، افراد مان قرباني ميشوند. ميدانم كه در روسيه چنين مصيبتي نصيب جوانان شده است ، ما حاضريم تجربه خود را با شما در ميان بگذاريم. سئوال: جنابعالي از تجربه 30 ساله مبارزه با ترافيك مواد مخدر برخورداريد. از تغييرات در ابعاد اين نوع قاچاق و مسيرهاي انتقال آن چه برداشتي داريد؟ پاسخ: در زمان حكومت طالبان، در سال 2001 توليد مواد مخدر از حد 200 تن در سال نميگذشت. در سال جاري اين رقم برابر 8 هزار تن شده است. هنگامي كه توليد مواد مخدر در مثلث ميانمار (برمه) متوقف شد، تمام توليد اين مواد به افغانستان منتقل شد. ميتوان گفت كه بعد از سقوط حكومت طالبان در زمينه توليد مواد مخدر يك نوع توفان و سونامي بلند شد. لذا پيش بينيهاي آينده در زمينه قاچاق مواد مخدر باعث نگراني ما ميشود. ميبينيم كه حضوركشورهاي غرب در افغانستان باعث افزايش توليد مواد مخدر در اين كشور ميشود. بيش از 45 كشور نمايندگان نظامي خود را به افغانستان اعزام كردهاند. سپاه اعزامي نظاميان خارجي بيش از 200 هزار نفر است. نتيجه اين تلاشها، افزايش تعداد معتادان به مواد مخدر در ايران و روسيه است. سئوال: اوضاع مواد مخدر در ايران چطور است؟ پاسخ: ما طي چهار سال اخير رشد آن را مهار زدهايم. ما روشي را كه طراحي كردهايم، «راهبرد موازنه» ناميدهايم. ما يكي از سه كشور جهان هستيم كه از پس اعتياد بر ميآيند. از يك سو، از ورود مواد مخدر به كشور جلوگيري مي كنيم و از سوي ديگر معالجه معتادان را گسترش ميدهيم. ششصد هزار نفر از معتادان ما در حال معالجه هستند. سئوال: چه كسي را معتاد محسوب ميكنيد؟ پاسخ: همه مصرف كنندگان مواد مخدر سنتي و شيميايي معتاد هستند. ماريجوانا در كشورمان رواج ندارد و خيلي كم مصرف ميشود. حشيش هست ولي مصرف آن هم بسيار كم است. معتادان ما افيون، مورفيون، هرويين و مواد مخدر مصنوعي (صنعتي) را مصرف ميكنند. مواد مخدر عمدتا از طريق استشمام و يا با سرنگ به بدن تزريق و اين گروه معتاد محسوب ميشود. ما بيماري ايدز را كه پيآمد اعتياد است، مهار نموده ايم و در اين جهت سالي شش ميليون سرنگ يك بار مصرف و ساير وسايل بهداشتي را توزيع ميكنيم. براي هر نوع مصرف (مواد مخدر)، شيوه خاص معالجه وجود دارد. به آنهايي كه افيون ميكشند، دارويي براي ترك اعتياد ميدهيم. به آنهايي كه هرويين مصرف ميكنند، متادون ميدهيم. به عبارت ديگر، ميخواهيم ارتباط بين توليد كننده و مصرف كننده را قطع كنيم. سئوال: در كشور شما متادون ساخت كجا مصرف ميشود؟ پاسخ: اين ماده ساخت داخل است. ما يكي از سه كشور جهان هستيم كه داروي ضد اعتياد را توليد ميكنيم و در اين زمينه موفق هستيم. سئوال: به دفعات شنيدهام كه افرادي كه در محيط خدمت با مواد مخدر مبارزه ميكنند، بعد از پايان ساعات اداري در قاچاق مواد مخدر شركت ميكنند. آيا در كشورتان اين مسأله پيش آمده است؟ پاسخ: اين امر در محيط سازمانهاي مبارزه با قاچاق مواد مخدر اغلب ديده ميشود. نام اين پديده، فساد مالي است. تجارت مواد مخدر، تجارت تحريكآميزي است كه انسانها را وسوسه ميكند. رمز موفقيت مبارزه ما با مواد مخدر، وجود مجازاتهاي شديد و از جمله حكم اعدام در ازاي قاچاق اين مواد است. همه فعاليتها از اين قبيل به شدت مجازات ميشود. به همين علت سازمان ملل شهادت ميدهد كه پليس ايران، سالمترين پليس جهان است كه دستخوش فساد مالي نميشود. سئوال: تعريف قوانين ايران از شخص معتاد چيست؟ پاسخ: ما معتقديم كه اعتياد، يك نوع بيماري و نقص اجتماعي است. بر اين اعتقاد هستيم كه انسانها صرف نظر از دين، جنس، سن، موقعيت اجتماعي و سطح درآمد خود معتاد ميشوند. ما معتادان را مجرم محسوب نكرده و آنها را تحت تعقيب قرار نمي دهيم و به زندان نمياندازيم. ما اعتياد را بيماري ميدانيم. با توجه به اينكه اين يك بيماري اجتماعي است، روشهاي اجتماعي معالجه آن بايد پيدا شود كه اين كار بسيار دشوار است. طبق برآورد ما، تنها 30% معتادان ميتوانند با استفاده از روشهاي پزشكي و باليني معالجه شوند. شخص معتاد، مريض است و از اين نظر به يك فرد مبتلا به بيماري قند شباهت دارد. ولي در زمينه اعتياد روح و روان انسان نيز در كار است و اين يك بيماري روانشناختي است. براي دستيابي به معالجه نهايي بايد طرز تفكر اين شخص را تغيير داد. ما به همين علت جنبش مبارزه با مواد مخدر را تشكيل دادهايم. نشانه موفقيت آن اين است كه سه سال است كه 100 هزار نفر از معتادان سابق، مواد مخدر مصرف نميكنند. سازمانهاي اجتماعي و بخش خصوصي در اين جنبش شركت ميكنند. هدف آن، كمك به معتادان براي ترك اعتياد بدون مصرف دارو ميباشد. نه اينكه به انسان به جاي مواد مخدر، متادون بدهند بلكه خود انسان از مصرف مواد مخدر خودداري ميكند. كساني كه اعتياد را ترك كردند، گرد هم ميآيند و به همديگر كمك ميكنند. ما از تجربه خود ميدانيم كه اين مؤثرترين شيوه معالجه معتادان هروييني است كه اتفاقاً در روسيه تعدادشان از معتادان ديگر بيشتر است. حاضريم اين تجربه را با روسيه تشريك كنيم. خبرنگاران روس و مسئولين امر را دعوت ميكنيم تا به ايران آمده و ببينند كه ما چطور از پس اين مسأله بر ميآييم و چطور به خانوادههايي كمك ميكنيم كه فرزندان خود را از دست ميدهند و عذاب ميكشند. ما با توزيع مواد مخدر و نه با معتادان مبارزه ميكنيم. سئوال: در روسيه جمعيتهاي پروتستان با بيشترين موفقيت با اعتياد مبارزه ميكنند. متأسفانه، فعالان اين گروهها اعتقاد دارند كه مسلمانان دستخوش اعتياد نميشوند و اينكه آنها مواد مخدر را به عنوان اسلحه در مبارزه با جهان غرب اختراع كردهاند. پاسخ: هرويين توسط دانشمندان انگليسي و آلماني اختراع و تكميل شده است. سياحان غربي هرويين را به عنوان دارو به ايران آورده بودند. بيشترين تعداد مسلمانان ساكن آسيا هستند و تعداد معتادان نيز در آسيا از هر جاي ديگر بيشترند. لذا برداشتي كه شما عنوان كرديد، صحت ندارد. اعتياد مرز دولتي و مليت نميشناسد. براي قاچاقچي مواد مخدر فرقي نميكند كه اين مواد را براي مسيحيان ببرد يا براي مسلمانان. سئوال: در كشورمان مواد مخدر در مدارس، دانشگاهها و كلوپهاي شبانه توزيع ميشود. در ايران چطور؟ در حالي كه كلوپهاي شبانه وجود ندارد، آيا فروشنده مواد مخدر ميتواند در مدرسه اين كار را بكند؟ پاسخ: مركز معيني براي توزيع مواد مخدر وجود ندارد. اين مواد در همه اقشار اجتماعي حضور دارد. هم فقرا ميكشند و هم پولداران و كارگران. هر كس براي خود توجيهي پيدا ميكند: عدهاي براي تفريح ميكشند، ديگران براي لذت بردن، گروه سوم مسايل جنسي خود را حل ميكنند و گروه چهارم معتقدند كه از اين طريق درد خود را تسكين ميدهند. قاچاقچي دنبال بازار ميگردد، مصرف كننده بالقوه را با امكانات مواد مخدر وسوسه ميكند و يك سيماي خاص مصرف مواد مخدر را ايجاد ميكند. جوانان غربي معتاد ميشوند تا به فكر آينده نباشند. نميفهمند كه آيندهاي نخواهند داشت و اينكه مابقي عمرشان با مواد مخدر مرتبط خواهد شد. سئوال: سازمانهاي بينالمللي حقوق بشر به اعدامها در ايران اعتراض ميكنند. آنها معتقدند كه مافياي مواد مخدر را نبايد اعدام كرد. ايران به اين اعتراضات چه پاسخي ميدهد؟ پاسخ: ما براي حمل كنندههاي مواد مخدر مجازاتهاي شديدي داريم كه شامل حبس طولاني و حتي حكم اعدام براي آنهايي است كه محمولههاي بزرگ مواد مخدر را پيش خود نگه ميدارند. ما كه در خط مقدم جبهه اين مبارزه قرار داريم، به اين تدابير شديد متوسل ميشويم. اگر مافياي مواد مخدر را اعدام نكنيم، معلوم نيست تلفات انساني در روسيه و اروپا به چه ارقامي خواهد رسيد. ما حقوق بشر را رعايت ميكنيم ولي قانون در حق قاچاقچيان مواد مخدر سختگيري ميكند. اين امر شامل حال هم اتباع ايران است و هم خارجيان. سئوال: آيا ميدانيد مافياي مواد مخدر از چه كساني تشكيل شده است؟ پاسخ: اين مافيا شامل توليد كنندگان، سرمايهگذاران، حمل كنندگان، دلالان و ساختارهاي ترانزيتي است. قيمت مواد مخدر در مزرعه با قيمت در نقطه پاياني فروش تفاوت زيادي دارد. اينجا ارزش افزوده به صورت تصاعد هندسي رشد ميكند. قيمت يك كيلو مواد خام در مزرعه 50 دلار است ولي قيمت يك كيلوگرم هرويين بستهبندي شده به صورت دزهاي كوچك در اروپا بالغ بر 50 هزار دلار ميشود. اين مواد بر اثر انتقال از يك نقطه به نقطه ديگر جهان هزار برابر گرانتر ميشود. گيرندگان اين ارزش افزوده در نقطه مقصد يعني در آمريكا و اروپا زندگي ميكنند و نه در روستاهاي افغانستان. در خاك ايران انتقال مواد مخدر عمدتاً در دست ايرانيان است ولي بعضي افغانيها و پاكستانيها هم فعاليت ميكنند. در كشورهاي عربي درآمدها از محل مواد مخدر تطهير ميشود. ما اواخر ماه مي محموله بزرگ اسيد كلريديك را توقيف كرديم كه براي تبديل افيون به هرويين به كار گرفته ميشود. سئوال: اين اسيد كلريديك ساخت كجا بود؟ پاسخ: ساخت منطقه پاسيفيك بود. كشورهاي اروپايي، توليد كنندگان اساسي مواد تركيبي شيميايي هستند. اين مواد را به افغانستان ارسال ميكنند زيرا بدون آن نميتوان مواد مخدر را پاكسازي كرد. لذا يكي از اهداف مبارزه ما، مبارزه با اين صادرات است. از قرار معلوم، آمريكاييها و انگليسيها از مرزها و گمركهاي افغانستان پاسداري ميكنند. آنها از عبور مواد مخدر از افغانستان و از عبور مواد شيميايي لازم براي توليد مواد مخدر ممانعت نميكنند. ما نگران آن هستيم كه اين نيروها اصلاً با مواد مخدر مبارزه نميكنند. سئوال: آيا تحريمهاي سازمان ملل شامل حال اين مواد تركيبي ميشود؟ آيا ايالات متحده از ورود اين مواد (به افغانستان) ممانعت ميكند؟ پاسخ: اين كار به صورت پنهاني انجام ميشود. خوشحال ميشديم اگر تحريمها متوجه اين مواد ميشد. سئوال: آيا در ايران مزارعي براي كشت افيون وجود دارد؟ پاسخ: نخير، اين كار ممنوع است. سئوال: اين كار رسماً در سراسر جهان ممنوع است. سئوال: ما همه مزارع كشاورزي كشور خود را كنترل ميكنيم. هر سال روند نظارت از ماه مارس شروع شده و تا پايان ماه جولاي ادامه دارد. اگر چيزي ظاهر شود، جلوي آن را ميگيريم. ما مبارزه با مواد مخدر را به عنوان بخشي از مبارزه مقدس تلقي ميكنيم. تنها كساني كه انگيزه روحي دارند، در اين مبارزه موفق ميشوند. افراد ما فداكاري ميكنند تا خانوادههاي ايراني يا اروپايي بيش از اين فرزندان خود را از دست ندهند. ما حمايت خانوادههاي زيادي را دريافت ميكنيم. اعتقاد داريم كه نميتوان فقط با توسل به روشهاي پليسي اين پديده شوم را مغلوب كرد. بايد فرهنگ سازي لازم را از سنين مهد كودك شروع كنيم. كافي نيست به مواد مخدر پاسخ منفي بدهيم، بايد اين پاسخ منفي را به اصل زندگي تبديل كنيم. اين موضوع در رسانههاي گروهي ما رواج دارد. ما رشته دانشگاهي جديدي ايجاد كرده و در سراسر كشور 25 هزار متخصص داريم كه ميتوانيم به آنها اميدوار باشيم. قرآن كريم ميفرمايد: كسي كه يك انسان را نجات داده باشد، تمام بشريت را نجات داده است.
